Vlak naast de Westertoren, in een pand dat de eeuwen in zijn muren heeft zitten, zit ’t Westerhuys. Geen chef-tafel-concepten of seizoensmenu’s die elke maand wisselen, maar gewoon stampot die altijd op de kaart staat. Fred van Mierlo kookt hier wat hij kookt: Nederlandse keuken, inclusief de koloniale invloeden die nou eenmaal bij de culinaire geschiedenis van deze stad horen. Dat maakt het meteen een stuk interessanter dan de gemiddelde eetplek in de buurt.
Van Mierlo is zowel eigenaar als hoofd-chef. Hij kiest voor lokale producten: biologische eieren, Beemster kaas, Amsterdamse augurken, scharrelkip. Dat merk je op het bord. De gebakken eieren bestaan uit drie biologische exemplaren met oude Beemster en boerenham, met een frisse salade en die augurken ernaast. Simpel op papier, maar het verschil zit in de keuze voor goede basisproducten. Geen shortcuts, geen plastic kaas uit een kuipje.
Het pand aan de Prinsengracht ademt Jordaan. Houten vloeren, zware balken, ramen die uitkijken op de gracht. De sfeer is laagdrempelig: je schuift aan, je bestelt, en niemand staat over je schouder. Geen gesteven tafelkleden en geen ober die vraagt of u ook van de kaart van de sommelier kennis wil nemen. Gewoon een tafel, goed eten, en de tijd nemen.
De rendang vertelt in een paar happen de hele handelsgeschiedenis van de stad, langzaam gegaard rundvlees in een spicy kokosnootsaus.
De Jordaan heeft tegenwoordig veel restaurants die zich richten op toeristen die even snel een foto willen maken van hun eten. ’t Westerhuys doet dat niet. Het zit in een van de mooiste straten van de stad, naast de Westerkerk en het Anne Frank Huis, maar de keuken kijkt eerder naar binnen dan naar buiten. Ossenworst, rendang en biologische eieren: de kaart van Van Mierlo leest als een kort overzicht van wat Amsterdam altijd al at. Dat is precies genoeg.