Als je Dick Maas alleen nog associeert met “die ene titel” (je weet welke), dan is dit programma precies bedoeld om je geheugen weer scherp te krijgen. Eye presenteert een compleet overzicht van Maas’ werk: alle speelfilms én alle korte films, plus een selectie muziekvideo’s die hij regisseerde — inclusief vertoningen op 35mm. Dat is niet zomaar nostalgie; het maakt het verschil tussen “thuis op de bank herzien” en “dit is waarom dit destijds werkte”.
De timing is ook niet toevallig. In 2026 is het 40 jaar geleden dat Flodder het Nederlandse filmlandschap opschudde, en tegelijk viert Maas zijn 75e verjaardag — Eye gebruikt dat moment om zijn status als publieksregisseur én genrebouwer in één klap te laten zien. Verwacht dus geen braaf eerbetoon, maar een programmering die juist laat zien hoe hard Maas altijd zijn eigen lijn trok: humor, horror, actie, en nul behoefte om het netjes te maken voor smaakpolitie.
Wat je concreet krijgt: de grote titels (zoals De lift, Flodder, Amsterdamned, Down, Sint, Prooi) maar óók dingen die veel mensen nooit in één adem met Maas noemen, zoals zijn vroege korte films en zijn iconische clips voor Golden Earring — Twilight Zone en When the Lady Smiles staan expliciet genoemd in de programmering rond dit overzicht. Daardoor voelt het minder als “filmreeks” en meer als een volledige kaart van zijn stijl: spanning strak afstellen, timing droog houden, en altijd net te veel lef.
Eye brengt voor het eerst alle speelfilms en korte films van Dick Maas terug op het grote doek, aangevuld met muziekvideo’s.
Er zit ook een vooruit-kijk-haak aan: het overzicht wordt door Eye gepositioneerd in de schaduw van Amsterdamned II, het vervolg op Amsterdamned (1988), waarmee Maas na bijna tien jaar weer terugkeert naar de bioscoop. Eye noemt dit expliciet als onderdeel van de context van het programma. Je hoeft dus niet te kiezen tussen “klassiekers herzien” en “bijblijven”: dit is precies het kruispunt van allebei.
Kort gezegd: als je één reeks wil pakken die tegelijk leuk is, hard gaat én iets zegt over Nederlandse filmcultuur zonder zwaar te worden, dan is dit ‘m. En als je vrienden hebt die beweren dat Nederlandse film “niet kan”, neem ze mee naar De lift of Amsterdamned en laat de zaal het werk doen.