Aan het IJ, op IJdok 185, zit een restaurant dat al bijna tien jaar bewijst dat je voor een Michelin-ster niet per se naar het centrum hoeft. MOS heeft panoramisch uitzicht over het water, en dat is geen decor dat snel verveelt. Grote ramen, het IJ dat voorbijschuift, en aan de andere kant een bord dat de moeite waard is. Zo’n combinatie is zeldzaam in deze stad.
Egon van Hoof is chef-patron hier. Hij opende MOS in 2015 samen met maître Henry Pattiwael, en een jaar later hing de Michelin-ster aan de gevel. Sindsdien is die ster er nooit meer af gegaan. Dat zegt iets over hoe de zaak gerund wordt: niet met de ambitie van iemand die eenmalig wil scoren, maar met de discipline van twee mensen die dit jarenlang volhouden. Van Hoof staat bekend om zijn technische precisie in de keuken, gecombineerd met presentaties die er visueel uitspringen. Pattiwael zorgt voor de bediening, en dat loopt als een machine die je niet hoort.
De eetzaal profiteert maximaal van de locatie. Het panoramisch zicht over het IJ is geen bijzaak, het is onderdeel van de avond. Buiten vaart er een boot, binnen wordt er een gerecht neergezet dat net zo veel aandacht vraagt. De ruimte is ingetogen van opzet, wat past bij de keuken: hier schreeuwen de gerechten niet, ze overtuigen. Alles is gericht op wat er op tafel staat en wie er aan tafel zit.
De Michelin-ster hing een jaar na opening aan de gevel, en sindsdien is die er nooit meer af gegaan.
MOS zit in het noordelijke deel van de stad, aan de waterkant, en dat geeft de avond een eigen karakter. Je reist iets verder dan je voor een diner gewend bent, maar dat gevoel verdwijnt zodra je aan tafel zit en het IJ voor je ligt. Wie wil, kan na het eten terecht in het naburige Roommate Hotel. Dat maakt van een etentje bij MOS desgewenst een volledig avondje weg, zonder de stad te verlaten.