In het Museumkwartier, waar winkels komen en gaan en concepten binnen een jaar alweer verdwenen zijn, zit Sama Sebo al ruim 55 jaar op zijn plek. Het is het oudste Indonesische restaurant van Nederland. Oprichter Sebo Woldringh en zijn vrouw Gea Kok begonnen hier in 1969, in het historische pand dat bekendstaat als De Posthoorn. Dat pand staat er al sinds 1894. Het restaurant zit er, en het gaat nergens heen.
De basis is de Rijsttafel: een tafel vol kleine gerechten die gelijktijdig worden geserveerd, elk met een eigen smaak en bereiding. Voor 42,50 euro per persoon krijg je het huis-assortiment. Javaanse koks met jarenlange ervaring maken al decennia lang gerechten als babi ketjap, daging madura, ajam, sateh en gado-gado. De sateh komt met een pindasaus die je niet snel vergeet, en de gado-gado, de klassieke Indonesische salade, is een gerecht op zichzelf. Daarbij hoor je nasi, gestoomd en simpel, precies zoals het hoort. En sajor, het groentengerecht dat de tafel compleet maakt.
De sfeer is iets wat je niet nabootst. De bediening draagt traditionele batikkleding, het interieur ademt warmte en het gevoel is dat je ergens binnenstapt waar een vaste stamgast te zijn een eer is. Sama Sebo wordt de huiskamer van de stad genoemd, en als je er een keer hebt gezeten weet je dat het gewoon klopt. Mensen komen hier terug, jaar na jaar. De Rijsttafel Sama Sebo Special kost 27,00 euro per persoon en biedt een kleinere maar zorgvuldig samengestelde selectie van de klassiekers.
Sama Sebo is gewoon al 55 jaar goed, en dat is meer dan genoeg.
Sama Sebo is gewoon al 55 jaar goed, en dat is meer dan genoeg. Wie in het Museumkwartier een tafel zoekt die het niet nodig heeft om zichzelf opnieuw uit te vinden, weet waar hij moet zijn. Op de P.C. Hooftstraat 27, in een pand uit 1894, waar de Rijsttafel nog altijd de onbetwiste ster van de kaart is.