De Ceuvel ligt op een voormalige scheepswerf en voelt nog steeds een beetje als “industrie, maar dan vriendelijk”. Je loopt over houten vlonders langs oude woonboten die op het land zijn gezet, met overal planten en hoekjes waar mensen werken, praten of gewoon naar het water staren.
Het café is ontworpen door architect Wouter Valkenier en opgebouwd uit upcycled materialen, waaronder oude meerpalen uit de haven. Dat zie je en dat werkt: het is warm, eigenwijs en nergens gepolijst. Precies het soort rommel dat bewust is.
Eten is hier geen bijzaak. Het menu is 100% plant-based en draait om seizoenen, lokale leveranciers en gerechten die comfort geven zonder saai te worden. Denk: stevige soepen, creatieve stoofjes, broodjes die wél vulling hebben en iets zoets dat je niet met “voor vegan best oké” hoeft te complimenteren.
Je zit hier niet “op een terras”, je zit midden in een experiment dat toevallig heel lekker is.
De Ceuvel is ook een podium: er zijn regelmatig events, workshops en avonden waarbij duurzaamheid, kunst en community door elkaar lopen. Soms is het live muziek, soms is het een talk, soms is het simpelweg de plek zelf die het gesprek start.
Leuk detail voor je lokale trivia-map: De Ceuvel was betrokken bij de ‘Vies Pensioen’-actie die het Pensioenfonds Horeca & Catering onder druk zette om uit fossiel te stappen. Dat past bij de mentaliteit hier: minder roepen, meer dóen.
Praktisch: ga op een droge dag, neem de tijd en loop even rond over het terrein. De Ceuvel is geen snelle pitstop, maar een middag die per ongeluk een avond wordt.