Vanaf vrijdag 17 april hangt het Stedelijk Museum vol met werken die één vraag stellen: wat betekent het vandaag de dag om man te zijn? Beyond the Manosphere: Masculinities Today loopt tot en met 2 augustus 2026 en is samengesteld door curator Melanie Bühler. De aanleiding is urgent genoeg: de manosphere groeit, het Trumpisme zet toon, en de discussie over mannelijkheid is onvermijdelijk geworden. Het museum kiest geen makkelijke kant maar laat zien hoe gelaagd dat allemaal ligt.
De tentoonstelling combineert werk uit de jaren zestig met hedendaagse en speciaal gecreëerde stukken. Hans Eijkelboom is aanwezig met werk uit zijn serie ‘De ideale man’, gemaakt tussen 1977 en 1982, toen de vragen over mannelijkheid niet minder urgent waren maar wel anders klonken. Paul McCarthy en Mike Kelley duiken in consumentisme en psychoanalyse. Eduardo Paolozzi en Tetsumi Kudo vertegenwoordigen de moderniteit van de jaren zestig. En dan is er Reba Maybury, die een nieuw werk maakte gebaseerd op Leo Gestel’s ‘Reclining Nude’ uit 1910: de machtsverhoudingen worden daarin letterlijk omgedraaid.
Het Stedelijk is het nationaal museum voor moderne en hedendaagse kunst, gelegen aan het Museumplein in de buurt van het Vondelpark. Een plek die al decennia lastige vragen durft te stellen. Voor deze tentoonstelling is de zaal gevuld met werk dat intimiteit, queerness, arbeid, ras, klasse en populaire cultuur als ingang neemt. Sven Gex schetst karakters gebaseerd op influencers en celebrities. Jasmine Gregory’s nieuwe werk uit de ‘Investment Piece’-serie gaat over rijkdom als wit en mannelijk privilege. En SoiL Thornton installeerde een opblaasbaar object, de ‘Husband Chair’, dat letterlijk een doorgang blokkeert. Site-specifiek, en je snapt de metafoor meteen.
Vijfendertig kunstenaars, meerdere generaties, één vraag die nergens makkelijk te beantwoorden is.
Bij de tentoonstelling verschijnt een publicatie uitgegeven door Bierke, Kunstmuseum St. Gallen en het Stedelijk, met bijdragen van onder anderen Judith Butler en Hannah Black. De audiotour is samengesteld met perspectieven van Simon(e) van Saarloos, Maurits de Bruijn, Lilian Stolk, Sjef van Beers en Margarita Osipian van The Hmm. Na Amsterdam reist de tentoonstelling door naar Kunstmuseum St. Gallen in Zwitserland. Vijfendertig kunstenaars, meerdere generaties, één vraag die nergens makkelijk te beantwoorden is.