Bar Bellini draait op aperitivo, niet op één groot hoofdgerecht
Bar Bellini voelt als een plek waar “even een drankje” bijna vanzelf “we eten ook wat” wordt. Dat zit niet in een praatje over sfeer, maar in hoe de kaart is opgebouwd: kleine gerechten die je naast elkaar legt, in plaats van een klassieke driegangenroute. Je kunt dus licht beginnen en steeds een bord erbij nemen, afhankelijk van hoe de avond loopt.
De Bellini is geen gimmick, maar het startsein
De Bellini staat hier echt centraal: prosecco met perzik, als klassieke opener. Het past bij de rest van de barlijn: Italiaans van toon, met cocktails die bedoeld zijn om door te drinken terwijl er eten op tafel komt. Dat maakt het meer restobar dan restaurant, en meer cocktailbar dan wijnbar—maar zonder dat het één van beide volledig wil zijn.
Eten: delen, grill en pasta die niet braaf blijft
De keuken leunt op een compacte selectie gerechten die je in rondes kunt bestellen. Er staan borden op de kaart die duidelijk richting grill en zee trekken (denk aan kwartel van de barbecue of pasta met langoustine en schelpen), en daarnaast genoeg “tafelbouwers” om de avond te dragen. Je hoeft niet te puzzelen: twee of drie keuzes maken samen al een tafel.
Je merkt aan alles dat dit gemaakt is voor delen: sneller bestellen, vaker proeven, minder vaste volgorde.
Privé eten zonder dat het een zaaltje voelt
Een opvallend onderdeel is de private dining room. Niet een losse ruimte die er toevallig is, maar echt ingericht als aparte setting: geschikt voor besloten diners en kleine events, met een vaste opzet die je avond afbakent zonder dat het formeel wordt.
Waarom dit in De Pijp klopt
De Pijp heeft genoeg plekken waar je óf alleen borrelt óf alleen dineert. Bar Bellini zit ertussenin en maakt daar juist het concept van. Je komt voor cocktails, je blijft voor eten, en je tafel bepaalt de route.